14 Temmuz 2008 Pazartesi

Çok Özlemişim...



Son yazdığım yazıdan anladım ki, bir fincan kahve benim için ne kadar değerliymiş...Geçenlerde Pelin kahveyle ilgili çok hoş bir yazı okumuştu...Kimine göre kahvenin acısı hüzün verir, kimine göre o güzel aroması mutluluk...


Benim kahvem bana sıcak 1 temmuz gününde kuşadası kervansarayın içindeki kahvehanede huzur ve mutluluk verdi. Yeni yerler keşfetmek, hafif bir tebessümle telaşsız daha önce hiç görmediğin sokakları görmek müthiş biir zevk benim için... Hele bir de fotoğraf çekmek yok mu!... Ne zamandır istediğim canon d40 umarım bir gün benim olur...


Bu arada kaldığımız tesiste sahne alan biri vardı...Saksofon çalıp şarkı söylüyordu. İtiraf etmeliyimki tatilde dinlediğim en güzel müzik o müzikti.
Arkada oturan ufaklıkta bu beyin oğlu... Programı boyunca oğluyla çokta eğlendi zaten..
Bende Taneri ilk tanıdığım günden beri onun bir müzik aleti çalmasını isterim.. Saksofonda çok iyi olabilir ama ben ona bateriyi yakıştırıyorum... Oda bunu çok istiyor... İnşallah birgün bu hayalimize vakit bulur ve gerçekleştirir....

Hiç yorum yok:

Benim kocaman bir ailem var

Benim kocaman bir ailem var