12 Haziran 2008 Perşembe

Onurluyum Onurlusun Onurlu

Bu blogta açtığım sayfayı bir nevi elektronik günlük gördüğüm için günü gününe yaşadığım herşeyi yazmak istiyorum. Aynı zamanda sevdiklerimin resimlerini burda görmek ve onunların hakkında yazmakta hoşuma gitmeye başladı.
Dün gece en küçük meleğimiz Onur'la beraberdik. Bir bebeğin gözlerinin içine baktığında, aslında çok kadar fazla şey görebilirsin ve yoğun bir duygu selini kapılabilirsin. Aynı zamanda bir de hissettiğin gelecek korkusu var ki sorma gitsin. Onun küçücük bedenine bakarken neler görürsün neler... okuldaki önlüklü hali, eli yüzü kir içinde top oynamaktan gelişi, opnun birinin üzmesi, ergenlik çağında üzülüp vede üzüceği günler, dünyayı unutup odasına kapandığında neler yapabileceği vs... Çokmu karamsarım bilmiyorum ama ben teyzesiyken bunları düşünübiliyorsam, anne ve babaları düşünemiyorum. Galiba bir yetişkinin verebileceği en büyük sınavlardan- hatta sonu bir türlü gelmeyen bir sınav bu- biri sanırım. İyi evlat yetiştirebilmek... Özgüvenli, sorumluluk sahibi, sevmeyi bilen, kötüden kaçmayı bilecek kadar cesur vs. bir evlat...
Etrafımda o kadar çok arkadaşım var ki bebek bekleyen, bebeğinin olmasını dileyen veya bebeği olup hayatı alt üst olan:)
Ama biliyorum zaman çok çabuk geçecek... 10 yıl sonra kim ne dilemiş ve ne kadarı gerçekleşmiş göreceğiz:) BEnim yeğenlerimin benden bıkacağı kesin... ve tabi ablalarımın:) çünkü ''küçük'' kardeşlerinin çocuğuna güzel güzel bakıyor olacaklar...Buradan da Duyurulur.... ohhh be...:)

Hiç yorum yok:

Benim kocaman bir ailem var

Benim kocaman bir ailem var